Nie wykryło AdBlocka. Dziękujemy za wsparcie naszej twórczości.
Nowe komentarze
Archiwum
Marzec 2017
P W Ś C P S N
« Lut    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
Reklama

Opowiadania

Postój

Autor: Ewa

Usiadła na kamieniu, zdjęła buty i plecak. Wreszcie chwila odpoczynku. Napiła się wody z butelki i weszła do strumienia schłodzić stopy. Lodowata woda w pierwszej chwili wywołała dreszcz, lecz zaraz potem Marta poczuła ulgę i odprężenie rozchodzące się po całym ciele. Gdy przeciągała się, rozluźniając zmęczone mięśnie, nadszedł Tomek.

Wyprężony, wypięty biust i promienie zachodzącego słońca oplatające kontury zgrabnej figury mile przywitały chłopaka na postoju. W ekspresowym tempie dołączył do Marty w strumieniu.

Czytaj dalej —>

 


Krwawe Walentynki

Autor: Ewa

– Co oglądasz? – spytał Marek, wchodząc do salonu.

– Szukam odpowiedzi.

Chwilę przyglądał się akcji na ekranie.

– W serialu?

– To „Zabójcze umysły” – wyjaśniła, ale widząc jego zdziwienie, dodała: – O seryjnych mordercach i profilerach.

– Aha… Mam się bać? – zażartował.

– Nie, skąd – Ewa odpowiedziała automatycznie.

Spojrzała z powrotem na ekran i poczuła, jak Jason uśmiecha się jej ustami.

Czytaj dalej —>


Wspomnienie

Autor: Ewa

QuizWściekła wracała do domu. Złość jeszcze potęgowała się faktem, że dziś zapomniała zabrać słuchawek i nie mogła słuchać muzyki. Przynajmniej koleżanka pomogła wymyślić wymówkę, by wyjść wcześniej z pracy i nie oglądać szefa przez najbliższych kilka dni. Czasami doprowadzał ją do szewskiej pasji.

Gdy była blisko bloku, nagle skręciła i poszła w kierunku przychodni. Postanowiła załatwić zwolnienie lekarskie od razu, zamiast odkładać na następny dzień.

Z daleka zobaczyła pawilon, w którym kiedyś mieściło się pół-profesjonalne studio nagraniowe i sale prób dla młodych zespołów.

Czytaj dalej —>

 


Dziennik Beatrycze – Fragment 5.

Autor: Iwona

fragment-5Stanęłam przed klubem. Kolorowy neon z napisem „GO-GO” kłócił się ze standardami naszych spotkań. Wyjęłam komórkę i sprawdziłam treść sms’a. Adres się niestety zgadzał. Czemu Zbyszek poprosił o spotkanie w takim miejscu? Przecież mieliśmy wolne. Zwykle, o ile w ogóle, bywałam w takich lokalach tylko służbowo.

Widok barczystych „dresów”, udających ochroniarzy, nie zachęcał do wejścia. Jeszcze raz sprawdziłam adres i weszłam do środka. Zbyszka nie musiałam szukać. Razem z kolegami byli aż nadto widoczni. Nie mogłam uwierzyć w to, co widziałam.

Czytaj dalej —>

Premiera opowiadania już 3.I.2017 o godz. 8.00.


Listopadowy wieczór

Autor: Iwona

listopadowy-wieczor(…) to jedyna zaleta, że można cały dzień przeleżeć w łóżku. Oczywiście, najlepiej w dobrym towarzystwie. Nie myśl o mnie z wyrzutem. Zawsze ktoś się znajdzie. Pytanie tylko, na jak długo chcesz.

Tak, to zależy tylko od Ciebie, na ile czasu przygarniesz kogoś do łóżka.

Jeśli na raz, to wystarczy się wcisnąć w mini, wystroić i pójść na dyskotekę. Trochę pokręcić tyłeczkiem i na pewno coś się poderwie.

Czytaj dalej —>

 

 


Statystyki

Autor: Agnieszka

statystykiTak naprawdę to nie widziałam, o co dokładnie mi chodzi. Może zwyczajnie po babsku zazdrościłam? A może po prostu nie rozumiałam. Miałam jednak w sobie przekonanie, że powinnam coś zrobić, jakoś się zachować czy powiedzieć. Nie zrobiłam nic.

Smażyłam pieczarki na kolację. Lubię podane z podrumienioną bułką lub bagietką. Na maśle oczywiście. Pieczarki, mniejsze czy większe, po umyciu kroję na plastry. Rozgrzewam masło, grzyby układam tak, aby każdy kawałek smażył się na maśle. Czekam, aż się lekko zrumienią i przewracam na drugą stronę. Dodaję świeżo zmielonego pieprzu. Nie używam soli. Samo masło wystarczy.

Czytaj dalej —>


Biuro

Autor: Iwona

biuroZ impetem zamknęła segregator i rzuciła nim na stół. Herbata w szklance się zakołysała, a mężczyzna siedzący naprzeciwko, podskoczył na krześle.

– Wyjdź – powiedziała, z trudem hamując wściekłość. – Natychmiast! – Zacisnęła zęby.

– Źle mnie pani zrozumiała… – próbował się tłumaczyć, ale nie dała mu dokończyć.

– Źle zrozumiałam?! – krzyknęła. – Tu nie ma czego źle rozumieć! To zadanie to była ściema! – Oczy mężczyzny się rozszerzyły ze zdziwienia.

Wstała za stołu konferencyjnego i podeszła do biurka. Podniosła słuchawkę wewnętrznego telefonu:

– Natychmiast do mnie. Po drodze zabierzcie Michała. – Kątem oka zobaczyła, jak pracownik wycofuje się w stronę drzwi. – A ty dokąd?!!!

Czytaj dalej —>


Pustynia pragnienia

Autor: Crevan

pustynia-pragnieniaW ciszy i ciemności nocy słychać tylko nasze oddechy. Na początku spokojne, miarowe, równe. Nie pada żadne słowo. Nic nie mówimy – bo po co? Oboje jesteśmy świadomi, że to już ostatni raz. Ostatnia taka noc. Wpatrzeni w siebie, spragnieni bliskość, wciąż jeszcze trwamy jakby w zawieszeniu. Jakbyśmy się bali, że początek będzie jednocześnie końcem wszystkiego. Tak właśnie jest i tak będzie. Powoli, nieśmiało wyciągasz do mnie dłonie. Zamykam oczy. Twój dotyk jest dla mnie niczym kropla wody dla spragnionego wędrowca. Ramiona to oaza na pustyni mojego pragnienia, jakie płonie w moich zmysłach i w moim sercu. Jeszcze tej nocy strzeże mnie przed pustką.

Czytaj dalej —>

 


Prywatny wieczór

Autor: Agnieszka

prywatny-wieczorKiedy wrócił wieczorem, siedziała na kanapie zawinięta w koc po sam czubek nosa. Podkurczone, osłonięte nogi trzymała mocno przy ciele. W tle słychać było spokojną muzykę. W półmroku, w świetle zapalonych świec wyglądała na lekko zaspaną. Pochylił się nad nią i pocałował.

– Witaj, kochanie – szepnął. – Jak twój dzień? – Przytulił policzek do jej czoła.

– Hmmm – w odpowiedzi zamruczała tylko.

– Zjesz kolację? – zapytał, wchodząc do kuchni. – Została kaczka z wczorajszego obiadu. Masz ochotę? – Otworzył lodówkę i skubnął porcję zimnego mięsa.

Lubił pieczoną kaczkę. Dzień przed pieczeniem umytego ptaka solił, posypywał pieprzem czarnym i ziołowym, słodką papryką. I zostawiał w naczyniu żaroodpornym. Następnego dnia wstawiał do pieca na 180 stopni, na prawie dwa razy dłużej niż ważyła kaczka. Kupował takie po około 2 kg. Piekł 3,5 – 4 godziny. Wystarczyło, by obiad niezawodnie był pyszny. Na zimno również.

– Nie jestem głodna. – Usłyszał z kanapy.

Czytaj dalej —>


Jednym spojrzeniem

Autor: Crevan

jednym-spojrzeniemJesteśmy w restauracji. Jest bardzo przyjemnie. Po lekkiej kolacji, pijemy wyśmienite wino. Siedzimy naprzeciwko siebie. Przyglądam mu się, wciąż nie mogąc się nadziwić, że jest tutaj, tak blisko mnie. On uśmiecha się. Boże! Oddałabym życie za ten uśmiech. Czuję się głupio, tak wciąż się przyglądając, ale nie mogę oderwać wzroku. Jest zabójczy. Przystojny, piękny wręcz. Taki, że brak mi tchu. On również patrzy tylko na mnie. Prosto w oczy. Pod tym spojrzeniem rumienię się jak nastolatka. I ten jego uśmiech!

– Kolacja smakowała? – pyta cudownym, lekko zachrypniętym, zmysłowym głosem.

Czytaj dalej —>


Wizaż Śmierci – fragment roz. VII

Autor: Iwona

spiaca-monikaStał w progu pokoju i przyglądał się śpiącej dziewczynie. Piersi unosiły się i opadały w powolnym rytmie. Wodził wzrokiem po ich idealnym kształcie. Już niedługo będą należały tylko do niego.

Usiadł na brzegu łóżka. Odgarnął kosmyk włosów, który wciskał się do nosa przy każdym wdechu. Delikatnie pogładził policzek Moniki i nachylił się, upajając jej zapachem.

– Wreszcie do mnie wróciłaś. Tyle lat czekałem. Wiedziałem, że w końcu wrócisz. Tak samo piękna jak kiedyś. – Przesunął palcami po skroni, uchu, aż do czubka brody. – Już nie ma śladu. Mówiłem, że w końcu znikną, zagoją się. Teraz już nie musisz się na mnie gniewać. Przecież zrobiłem to dla ciebie. Nie chciałem, żebyś się poparzyła. Ale zawsze powtarzałem, że one w końcu znikną. Widzisz, teraz znów jesteś piękna. Idealna. Nikt ci nie może dorównać. Żadna nie była tak piękna jak ty. Żadna. Jesteś wyjątkowa. Jedyna. – Narastające podniecenie powoli wypełniało spodnie. (…)

Czytaj dalej —>


Na skraju

Autor: Agnieszka

na-skrajuTośka siedziała tuż przy piecu z podwiniętą na kolana spódnicą i ze złością przebierała grzyby. Wyjmowała z kosza jeden po drugim, dokładnie oglądała, gdzie trzeba skrobała nożykiem, czasami najpierw przedmuchiwała co lżej przyklejone igiełki. Nadymała wtedy policzki, a jej buzia robiła się okrągła i lekko zaróżowiona z wysiłku. Nie lubiła czyszczenia grzybów ani jakiejkolwiek pracy przy grzybach. Szwendanie się świtem po lesie, wśród pajęczyn, gałęzi, mchów i tych wszystkich paskudnych, wszędzie włażących żyjątek – uważała za bezsensowne zajęcie. Równie dobrze można iść na grzyby po południu, czy przy zachodzie słońca. Spacer po lesie powinien być odpoczynkiem, a nie kolejną robotą. Po za tym, uważała że jej grzyby na nią czekały i nie miało znaczenia, kiedy po nie przyjdzie.

Czytaj dalej —>


To, co nam było!

Autor: Crevan

to-co-nam-bylo– Moja…- Pocałowałem pachnącą i ciepłą skórę na szyi.

– Będę, jeśli mnie złapiesz. – Roześmiała się, wymykając mi się z rąk. Pobiegła w stronę schodów, choć obie windy stały otwarte na parterze. A takie buty… Chce się podrażnić? Pobiegłem za nią, śmiejąc się, bo to było strasznie zabawne. Wiedziałem, że bez trudu ją dogonię.

– Mam cię! – Złapałem ją pod drzwiami jej pokoju. – Już mi nie uciekniesz!

Nawet nie pomyślałem, że mogłaby to zrobić. Pragnęła mnie tak, jak ja jej. Śmiech był zaraźliwy i potoczył się echem po hotelowym korytarzu.

– Ciii… – Uciszałem ją, już też chichocząc.

– Sam bądź cicho. – Położyła mi palec na ustach.

Czytaj dalej —>


Wizaż Śmierci – fragment roz. III

Autor: Iwona

farelZamknął oczy, rozsiadając się wygodnie w fotelu przed pulpitem. Przypominał sobie każdy szczegół poniedziałkowego spotkania. Od chwili zabrania Moniki spod domu, aż do odwiezienia jej z powrotem. Poczuł jak przyjemne ciepło rozchodzi się po podbrzuszu i spływa coraz niżej. Rozciągnął uwierającą bieliznę.

Już wcześniej czuł się osobliwie w jej obecności, nawet kiedy jeździli na manicure i do fryzjera. Wtedy nie zastanawiał się na tym doznaniem. Dopiero teraz skupił się na dziewczynie. Przywołał jej obraz, uśmiech, kocie ruchy.

Czytaj dalej —>

 

 


Dotyk

Autor: Crevan

dotykMijasz kogoś na ulicy, zupełnie przypadkiem. Nie znacie się zupełnie, a tu nagle krótki, niespodziewany dotyk. On ociera się o mnie zupełnie niechcący, w tłumie na samym środku skrzyżowania. Czuję ciepło jego dłoni i dreszcz, jaki ogrania całe moje ciało. Obracam głowę, lecz widzę tylko wysoką sylwetkę i ciemne, krótkie włosy. Potem znika w tłumie! Skąd wiem, że to właśnie on? Nie jestem pewna, ale wiem to i już. Nie widziałam nawet jego twarzy. Zwalniam nieznacznie kroku i raz jeszcze oglądam się za siebie. Zniknął. Pewnie już się nie spotkamy. Idę dalej, ale czuje dziwne mrowienie w miejscu, gdzie jego dłoń otarła się o moją. Niezwykłe. To uczucie towarzyszy mi, dopóki pochłonięta obowiązkami dnia codziennego zapominam o tym zupełnie. Dopiero kiedy kładę się do snu, wraca do mnie i już wiem, że nie zasnę tej nocy. Dziwne uczucie straty chłodem wkrada się do mojego serca.

Czytaj dalej —>


Facet do wzięcia – Fragment 2.

Autor: Crevan

facet_fragmant-2– Weź mnie – poprosiłam.

Rozsunęłam uda, zachęcając go, a on oparłszy się na ramionach, wsunął się we mnie powoli. Rozkosz niczym fale rozeszła się w moim ciele, a uczucie wypełnienia  było intensywne. Na chwilę świat się dla nas zatrzymał, a kiedy znów się zaczął kręcić, jego epicentrum stanowiły nasze gorące od pocałunków usta. Taro zaczął poruszać się bardzo wolno, zbyt wolno. Jakby chciał zatrzymać na jak najdłuższą chwilę narastającą w nas ekstazę i pożar zmysłów. Jego granatowe oczy ciemniały od pożądania, a dłonie coraz ciaśniej obejmowały moje pośladki. Usta wędrowały po wargach, szyi, dekolcie, by wreszcie dotknąć piersi, które już były rozgrzane pieszczotami. Zbyt delikatnie i zbyt wolno.

Czytaj dalej —>


Sąsiedzkie spotkanie

Autor: Agnieszka

sasiedzkie spotkanieMieszkanie znajdowało się w doskonałej lokalizacji. Blisko do centrum, obok zadbany zieleniec, wkoło ścieżki rowerowe. Strzeżony parking, sklepy nocne. Mnóstwo kafejek i restauracyjek dopełniało całości. Zaparkowała praktycznie przy samym wejściu. Przyzwyczaiła się już do przeprowadzek. Zmiany mieszkania były już tak naturalne, że czasami zapominała, w jakim jest mieście. Trzymała ręce na kierownicy, odetchnęła głęboko. Zerknęła w lusterka. Zwykłe osiedlowe podwórko. Skwer, ławki, facet z psem, kontener na śmieci. Miejsce, jak wszystkie inne, które tak doskonale poznała w ciągu ostatnich – ilu to już – 10-12 lat.

Praca w Korpo miała swoje wady. Miała też zalety. Nieograniczony dostęp do nowych modeli aut służbowych, karta płatnicza praktycznie bez limitu – zasilana systematycznie z konta firmy, częste wyjazdy w miejsca urocze i urokliwe, luksusowe kolacje i hotele. Mężczyźni. Gdyby tylko chciała, to całe mnóstwo mężczyzn.

Czytaj dalej —>


Facet do wzięcia – Fragment 1.

Autor: Crevan

Facet_fragment-1Gdy tylko trzasnęły drzwi, olewając leżące na podłodze teczki, sięgnęłam po wino. Dwa łyki i było mi już lepiej. Co za drań?! –  Już miałam porządnie się wypłakać, kiedy do pokoju wszedł on. Znowu?

– Jak tu…?

– Wróciłem tylko po koszulę!

Wstałam do szafki, wyjęłam jego koszulę i podeszłam do niego.

– Masz! A teraz spadaj, nie chcę cię więcej na oczy widzieć.

– A ja ciebie!

Wyciągnął dłoń po swoją własność, a ja nie umiałam jej puścić. Szarpnął lekko, potem przyciągnął mnie do siebie.

Czytaj dalej —>


Po rozprawie

Autor: Iwona

po rozprawieStarała się go słuchać uważnie, jednak coraz częściej irytowało ją, że czasami zabierał swoją dłoń, gdy gestykulował podczas tłumaczenia. Na szczęście ręka szybko wracała na swoje miejsce – jej dłonie. Zaczęła się im przyglądać, wciąż czując przyjemny, delikatny impuls przy każdym dotyku. Zauważyła zarys umięśnionych ud pod napiętymi ciemnoszarymi nogawkami. Tak napiętymi, że kant spodni był ledwo widoczny. Już nie wiedziała, o czym mówił. Znów podniósł rękę i zobaczyła białą koszulę, pod rozpiętą marynarką do kompletu. Niemal lśniący materiał opinał dobrze zbudowany tors, a światło i cień na załamaniach tkaniny sprawiały wrażenie, jakby był jeszcze większy i silniejszy. Powędrowała wzrokiem wyżej. Szerokie ramiona i mocny kark zdawały się ledwo mieścić w kołnierzyku. Poluzowany krawat i rozpięty pod nim guzik odkrywały lekko muśniętą słońcem skórę. W końcu znów spojrzała mu w twarz. Zajęty tłumaczeniem, nie zwrócił uwagi, gdy podziwiała jego jasną karnację kontrastującą z czarnymi oczami i włosami.

Czytaj dalej —>


Sekrety codzienne

Autor: Agnieszka

sekrety codzienneMówiłeś, że nie lubisz buraczków. Zasmażanych. A wyjadłeś mi całe. Wprost z patelni. Pełną umorusaną buraczanym karminem buzią.

 

Wystarczy, że pomyślę, jak robisz mi dobrze ustami i od razu niesamowicie się podniecam. Taka niby mała myśl, a tyle we mnie zmienia.

 

Mówiłeś, że będziesz mnie nosił na rękach, że jestem Twoją księżniczką, królową, sensem życia, najpiękniejszą i seksi, i że kupisz mi te czerwone szpilki z wystawy i torebkę do kompletu. I że świata poza mną nie widzisz. I masaż stóp będziesz robić mi codziennie i co noc, i w ogóle.

Czytaj dalej —>


Niewygodne buty

Autor: Iwona

niewygodne butyZ trudem doczłapała się do bloku.

„Jeszcze kilka kroków” – powtarzała sobie z zaciśniętymi z bólu zębami. „Jeszcze kawałek…”

Gdy w końcu dotarła do klatki, z uśmiechem przywitała gładką powierzchnię płytek na schodach.

„Pieprzone buty” – pomyślała, ściągając je z nóg i pomaszerowała swobodnie na bosaka, na trzecie piętro.

Zastanawiała się, za jakie grzechy trafiła się jej taka upierdliwa para. Nie była przesądna, lecz teraz przypomniał się stary zabobon mówiący, żeby nie dawać butów w prezencie, bo się potem drogi rozchodzą. Jeszcze tego by brakowało, żeby przez niewygodne pantofle rozstać się z mężem.

„O nie! Niedoczekanie twoje!” – przeklęła wszystkich twórców przesądów jednocześnie. „Zresztą to i tak nie prezent, bo w końcu mamy wspólnotę majątkową.” – Odruchowo wystawiła język.

Czytaj dalej —>


Weekendowe menu

Autor: Agnieszka

weekendowe menuPiątkowy wieczór zapowiada się smakowitą, lekką ziołową kolacją ociekającą pysznym sosem na chrupiącej bagietce¹. Chrupiąca skórka bagietki- naturalnie obsypuje góry, wzgórza i pagórki ciała partnerki. Doliny i dolinki pozostają nietknięte do dalszej części kolacji. Okruszki delikatnie zbierasz koniuszkiem poślinionego palca. Dla wytrawniejszych smakoszy: należy użyć czubeczka języka. Bagietka podana w towarzystwie białego półwytrawnego, schłodzonego lekko wina spijanego z pępka i zagłębienia pomiędzy piersiami.

Czytaj dalej —>

 

 


Pociąg

Autor: Iwona

pociagKiedy wypatrzyła sobie puste miejsce, jej wzrok zatrzymał się na nieznajomym mężczyźnie. Poznawała już wielu podróżnych z widzenia, ale jego widziała po raz pierwszy. Przez szare okno wyglądał na niezłego przystojniaka, który nie pasował do reszty pasażerów jeżdżących podmiejską kolejką.

Niespodziewanie poczuła, że dziś chce mieć towarzystwo w czasie jazdy. Jego towarzystwo. Musiała się przekonać, czy z bliska jest równie atrakcyjny.

Czytaj dalej —>

 

 


RAJ NA KREDYT

Autor: Krzysia

attractive-20495_640I otworzyła drzwi. A drzwi były otwarte. I zrobiła krok do przodu, i spojrzała przed siebie. A drzwi były otwarte. I oczom jej ukazał się jeździec. A koń jego biały, a w ręku jego pajęcza sieć. I dano mu moc wiązania myśli i uczuć. I dano mu moc usypiania. I dano mu moc wskazywania tylko znanych dróg. I jechał stępa.

Czytaj dalej —>

 

 

 


RESZTKI

Autor: Agnieszka

resztkiZabrałem kieliszek wina ze sobą. Muza w tle. Pełen luz. Czadowy koniec tygodnia. Nie spodziewałem się dzwonka do drzwi. To pewnie jakaś pomyłka. Poczekam, może sobie pójdzie. Stukanie. Stukanie i jeszcze raz dzwonek. Cholera, jednak nie pójdzie sobie. Boso podreptałem luknąć, kto mi tam przeszkadza.

Patrzenie przez wizjer nic nie dało. Nikogo nie było. Rozległo się znowu stukanie. Na wysokości mojego pasa.

– Kto do cholery – otworzyłem drzwi na oścież.

Niemal się nie przewróciła. Siedziała skulona, oparta plecami o moje drzwi. Wyglądała jakby była naga. Uniosła głowę – patrzyły na mnie wielkie niebieskie oczy.

– Wpuść mnie – poniosła się powoli.

Czytaj dalej —>


Nieznajoma

Autor: Iwona

nieznajomaCicho podeszła do stolika. Stanęła za plecami mężczyzny, który coś pisał w grubym notatniku. Chwilę obserwowała pojawiające się kolejne linijki tekstu.

– Zapowiada się ciekawie – odezwała się w końcu.

Mężczyzna gwałtownie wyprostował się na krześle i zamknął notes. Bez słowa przyglądał się kobiecie, która usiadła naprzeciwko, nie pytając o zgodę. Odrzuciła z ramienia pasmo brązowych włosów i spojrzała mu prosto w oczy.

– Naprawdę musiała zginąć? – zapytała.

– Tak – odburknął niewyraźnie.

– Za karę? – Mimowolnie potwierdził kiwnięciem głowy. – Co takiego zrobiła? – nie dawała za wygraną.

– Uwodziła żonatych mężczyzn – odpowiedział twardo, kładąc prawą dłoń na notatniku.

Nie dało się nie zauważyć szerokiej obrączki z białego złota.

Czytaj dalej —>


Sweter

Autor: Krzysia

person-1281777_640Dotyk jego ust na jej wargach. Pocałunek o zapachu żółtych kwiatów, które kwitną wiosną. Tych samych, które wyrzuciła Małgorzata, bo Mistrz ich nie lubił. Zaplecze literatury za wrażeniem zmysłowym. Gorzka fikcja, którą próbowała osłodzić prozę codzienności.

 Czytaj więcej —>

 

 

 

 


Pułapka zmysłów

Autor: Agnieszka

nie oprzesz sie– Jesteś taką kobietą, która uszczęśliwiłaby każdego mężczyznę – powiedział dobitnie, choć trochę zbyt podniesionym głosem jak na romantyczny wieczór.

Był zdenerwowany. Nie patrzył na mnie. Jego wzrok błądził gdzieś w przestrzeni, ponad moją głową i uchem ozdobionym w długi, zwisający kolczyk. Wiatr rozwiewał włosy, zachodzące słońce muskało opaloną skórę. Od użytej wcześniej oliwki do smarowania ciała błyszczałam lekko. Roznosił się intensywnie słodki zapach kwitnącego bzu.

Czytaj dalej —>

 

 


(NIE)ZNANY GOŚĆ (cz. 4.)

Autor: Iwona

nieznany_2Obudził ją uporczywy dzwonek telefonu. Głowa pulsowała w rytm muzyki. Iwona miała wrażenie, że zaraz wybuchnie. Podnosząc się z łóżka, poczuła wilgotną poszewkę na poduszce.

„Co tu się działo? – pomyślała rozmasowując skronie. Rozejrzała się po sypialni. Wszystko wyglądało zwyczajnie. – Matko, co ja wczoraj piłam?” – zastanawiała się z trudem.

– Cześć, Kaśka – stęknęła do słuchawki.

– Cześć. Będziesz dziś w firmie? – koleżanka spytała krótko.

– A mam nie być? – Iwona zaczynała się budzić.

– Spóźniasz się już godzinę, szef chciał wiedzieć, co się dzieje.

– Godzinę?!!! – krzyknęła do słuchawki. – Kurwa mać! – Szybko się podniosła i odsłoniła okno, za którym było jasno. – Kaśka… nie pamiętam, gdzie wczoraj piliśmy, ani ile… Nie wiem… co się stało…

Czytaj dalej —>


W pociągu

Autor: Krzysia

w pociaguFajny facet. Przystojny. Co tu dużo mówić – w moim typie. Samotny. Widać na pierwszy rzut oka. Wsiadł do mojego przedziału. Wrzucił bagaż na półkę. Usiadł przy drzwiach i zaczął udawać, że czyta gazetę.  A może nie udaje i rzeczywiście czyta. Pewnie daleka droga przed nim. To ten typ, co kupuje dziewczynie rano szczoteczkę do zębów. Tak, na pewno. Jesteśmy razem. U niego. Pracujemy. Jest fajnie. Trochę pijemy. Coś iskrzy. Zostaniesz na noc? – pyta.

Czytaj dalej —>

 

 


Dziewczyna z plakatu

Autor: Agnieszka

dziewczyna z plakatuSiedziała na ławce przystanku autobusowego opatulona płaszczem. Wiatru prawie nie było, nie było nawet zimno a ona miała postawiony kołnierz i mocno zaciśnięty pasek. Objęła się ramionami, skuliła w sobie, chowając głowę między ramiona. Ktoś, kto przyglądałby się ulicy z naprzeciwka, zobaczyłby, że od jakiegoś czasu nie wsiadła do żadnego autobusu. Nie czekała na jakąś specjalną linię nieujętą w rozkładzie, bo nie zwracała uwagi na żaden podjeżdżający pojazd. Nie czekała na kogoś, bo nikt z przechodzących nie przyciągał jej uwagi. Nie była też zainteresowana niczym, co się wkoło działo. Patrzyła z pochyloną głową gdzieś niedaleko, tuż przed sobą. Skulona, ściśle opatulona płaszczem, przypominała chowającego się szczeniaka.

Czytaj dalej —>


(NIE)REALNY GOŚĆ (cz. 3.)

Autor: Iwona

nierealnyW niewielkiej sypialni, niemal na środku pokoju stało proste łóżko z drewnianym zagłówkiem. Naprzeciw niego, koło 4-drzwiowej szafy, znajdowało się szerokie biurko z otwartym laptopem na blacie. Na ekranie świeciła się biała strona, która stopniowo pokrywała się czarnymi literami.

Iwona siedziała nieco przygarbiona przed komputerem, kończąc raport dla swego dowódcy. Skupienie na szczegółach zadania przychodziło jej z wielkim trudem. Jednak nie mogła już dłużej zwlekać z opisaniem wykonanej akcji. Musiała w końcu zamknąć sprawę, chociaż wolałaby o niej całkowicie zapomnieć i zając się czymś innym. Właściwie – kimś innym.

Czytaj dalej —>


TRUDNY WYBÓR

Autor: Agnieszka

trudny wyborNie wiedziała, co będzie lepsze: być porzuconą żoną, czy rozwódką. Nie wiedziała, co faktycznie chciałaby zrobić. Konieczność spotkania z mężem znowu burzyła jej spokój. Nalegał na kolejną rozmowę. Wyprowadził się jakieś pół roku temu. W domu początkowo było pusto, ale w końcu zagarnęła jego część szafy na swoje fatałaszki. Przyzwyczaiła się, że nie musiała nikomu opowiadać tego, co robi ani wracać od razu po pracy do domu. No i spała sama. Seks już dawno przestał ich łączyć. Nie potrafiła przypomnieć sobie, kiedy ostatnio się kochali.

Czytaj dalej —>

 

 


Codziennie

Autor: Agnieszka

codziennieChleba powszedniego na każdy odzień. Na zakwasie, żytniego. Ciężkiego aromatem. Z masłem, pieprzem i solą. I kawałek boczku z dobrym chrzanikiem. Do seteczki.

Jak to – to nie jest miłość? A co to jest, taka ta, no – miłość? W końcu to ja ją biorę za kolano, ściskam tu i tam, żyję z nią, pieniądze do domu przynoszę, mówię co ma robić, a ona to robi. To właśnie jest miłość. I zobacz jaka porządna: dzieciaki dopilnowane, posprzątane, obiad na stole, piwko, kolegów też moich szanuje – i kanapki, i wódeczka, i ogóreczek. Oj, jakie ona ogórki robi!
Czytaj dalej —>

 


Winda

Autor: Iwona

winda– Dzień dobry. – Prawie poskoczyła słysząc męski głos tuż przy uchu. – Pięknie wyglądasz – Michał powoli oglądał wyeksponowany biust w szarym żakiecie, krągłe biodra w wąskiej spódnicy do kompletu i na końcu zgrabne nogi na zabójczych szpilkach.

Pocałował ją w policzek.

– Dziękuję – odpowiedziała, unosząc delikatnie jasno różowe wargi w uśmiechu. – Ty też niczego sobie.

– Denerwujesz się? – spytał, obserwując wystukiwany przez nią rytm.

– Jak cholera – szepnęła.
Czytaj dalej —>


…czerwono

Autor: Agnieszka

czerwono_2_fixPoproszę, żebyś pokroił chorizo na cieniutkie plastry, delikatnie je podsmażył do chrupkości na gorącej patelni, dodał pieczarki w plasterkach i obfitą garść pokrojonej drobniutko pietruszkowej naci, a to wszystko położył na kromce świeżutkiego chleba i podał mi na tarasie jako przekąskę do lampki wytrawnego, czerwonego wina w zamian za ognistego buziaka i smak mojej szminki na twoich ustach…

Czytaj dalej —>

 

 

 


Dziennik Beatrycze – fragment 1.

Autor: Iwona

fragment_1Zbyszek wychylił się zza oparcia, podążając za moim wzrokiem. Podeszła do nas wysoka, zgrabna dziewczyna z mocnym makijażem. Miała na sobie krótką spódniczkę, która niewiele zakrywała i która na chwilę poprawiła mi humor.

– Przecież mówiłem, że…

Położyła mu palec na ustach.

– Ale ja nie mam nic do picia – obrysowała paznokciem jego wargi. – Oferuję specjalność zakładu – wyszeptała.

Czytaj dalej —>

 


Ubrana w słowa

Autor: Krzysia

person-731484_640Każdą historię można napisać na nowo. Wystarczy przewinąć do początku. Nacisnąć „delete” – i gotowe. Każde zdanie można zmienić. Każde słowo zastąpić innym. Z życiem bywa gorzej. To, co raz przeżyte, pozostaje zapisane na zawsze, choć bywa różnie opowiadane. Choć pamięć łaskawie bywa wybiórcza i ulotna. Chce pani, bym opowiedziała swoją historię? Dobrze. Zrobię to. Czemu nie? Ale to będzie wersja na dzisiaj.

Czytaj dalej —>

 

 

 


W gabinecie

Autor: Iwona

lesbijkiGdy skrzypnęły drzwi do gabinetu, Konieczna aż podskoczyła na krześle. Momentalnie wstała i odwróciła się do wchodzącej doktor Iwony Wydrzyckiej, opierając się o brzeg biurka.

– Nareszcie! – powiedziała Iwona patrząc głęboko w oczy Beatrycze – Mamy chwilę dla siebie – przekręciła klucz w zamku od środka.

Konieczna szybko zrobiła dwa kroki i mocno przylgnęła do ciała blondynki, całując namiętnie. Poczuła rozchodzące się ciepło, aż przeszedł ją dreszcz od stóp do głów.
Czytaj dalej —>

 


TU I TERAZ

Autor: Krzysia

girl-1125320_640Jest sierpień. Bociany zbierają się do lotu – spakowały już ostatnie walizki. A może to ja się zbieram? Spakowałam się. Zatrzasnęłam za sobą drzwi. Zbiegłam po schodach. A może to ona? W mojej sukience. Z moją walizką. Złapała taksówkę. Odjechała.

 

– Czy wie pani, gdzie można kupić bilet parkingowy? – Chłopak w czarnym T-shircie podszedł do niej, gdy zamykała drzwi samochodu.

– Tutaj? – Bezradnie się rozejrzała wokół siebie. – Nie wiem. W kiosku. W sklepie… Ale nie tutaj…

– Nie ma tu parkomatów?

Pomachała głową.

– Jestem tu któryś raz i zawsze mam ten problem. – Nie wyglądał na poirytowanego. – Tu w ogóle łapią?

– Tak, kilka razy zapłaciłam mandat… W sumie jeden bilet mogę panu odsprzedać.

– Oooo, świetnie.

Czytaj dalej —>


SPOTKANIE

Autor: Agnieszka

spotkanieSkwar upału mogło zrównoważyć jedynie duże zimne z pianką. Rozsiadłem się wygodnie w ogródku ulubionego pubu. Wypełniłem spoconym ciałem wnętrze wiklinowego fotela. Wcisnąłem nogi pod stolik, zrzuciłem klapki. Oto ja – młody bóg. Czekam na ten boski nektar podany tak zimny, że oszroni szklankę. Kelnerka podeszła sprytnie kręcąc tyłeczkiem. Niewysoka, troszkę krępawa, opalone nogi. Pupa w króciutkiej spódniczce, bluzka z dekoltem, krągły biuścik uśmiechający się do mnie. Dołeczki w policzkach. Młodziutka, ale ma dobre zadatki.

Czytaj dalej —>

 


 (NIE)OCZEKIWANY GOŚĆ (cz. 2.)

Autor: Iwona

bedIwona pisała raport ze skończonej misji. W cichym gabinecie leżało parę teczek z dokumentami i zdjęciami, do których co jakiś czas zaglądała. Choć już minęło kilka dni, bez trudu przypominała sobie kolejne etapy akcji i ponownie analizowała każdy szczegół. Zwykle pracowała sama, ale czasem przydawało się wsparcie. Tak było tym razem. Żeby nie ekipa, mogłaby teraz nie siedzieć spokojnie przy biurku. Była naprawdę wdzięczna i zamierzała to dobitnie podkreślić w sprawozdaniu.

Spojrzała na swoje zdjęcie zrobione z ukrycia. Czarne wąskie dżinsy i skórzana kurtka. Przypomniała sobie Dariusza. Przez chwilę zastanawiała się, jak by się spisał jako członek zespołu, albo nawet jej partner.

Czytaj dalej —>


Tryptyk erotyczny

Autor: Krzysia

erotica-734089_640I.

Całus w policzek, jak u dzieci w liceum, choć trzydziestka na karku. Niby przypadkowy dotyk rąk. Obietnica uśmiechu. Narodziny i śmierć.

– Zamówisz coś jeszcze?

Skinienie głowy. Czas ucieka zbyt szybko. Herbata pije się zbyt łatwo. Odpowiednie słowa przychodzą zbyt trudno.

Czytaj dalej —>

 


… martinetka

Autor: Agnieszka

Sałatka(…) Sterczały jej sutki. Mocno. Bluzka była na tyle opięta, że jeszcze chwila a zostanie rozerwana przez dwie ostre piramidy. Starał się patrzeć powyżej, niby nie zwracając uwagi na to, co widzi, do czego odruchowo opadał wzrok. Po chwili przestał słyszeć, co ona mówi. Zaczęła się rewolucja poniżej paska spodni. Co za wstyd kiedy się wyda co dzieje się z jego ciałem. Nie mógł na to pozwolić. Zasłonił złożonymi dłońmi rozporek.

Czytaj dalej —>

 

 

 


NAS TU NIE MA

Autor: Iwona

deszczTo krótkie opowiadanie powstało jako efekt ćwiczenia na grupie „Lepsze twarze Grey’a” o zakazanych miejscach na seks. Autorki, które zrobiły to zadanie, udowodniły, że wszędzie się da…

Jako że odkopałam to ćwiczenie z dużym opóźnieniem, poszłam krok dalej: jak się z tego miejsca wyplątać?

„Przemoczeni wbiegli na schody, pod daszek. Wreszcie mogli zetrzeć krople spływające do oczu. Piotr wcisnął rękę do kieszeni spodni po klucze. Ledwo je wyjął z pomiędzy sklejonych warstw materiału. Zgrabiałymi dłońmi przytrzymywał pęk, żeby nie dźwięczały. Zacisnął zęby ze złości. Przez zimno i otaczający mrok nie mógł trafić w zamek, który otwierał już dziesiątki razy.”
Czytaj dalej —>


PIERWSZY RAZ

Autor: Krzysia

ballet-843050_640Gdy wychodziła z domu, miała nieogolone nogi. Świadomie, na wzór bohaterki serialu, nie poddała się depilacji – to miał być pewny sposób na pozostanie dziewicą jeszcze przez jakiś czas. Że niezbyt skuteczny, zrozumiała, gdy całowali się w samochodzie. Gdy nie mogła oderwać się od jego ust. Gdy wilgotniała między nogami, a jego dłoń wślizgiwała się pod jej spódnicę. Gdyby wtedy nie natknął się na przeszkodę w postaci rajstop…

Czytaj dalej —>

 

 

 


 GRZANKI

Autor: Agnieszka

grzanka_1Najlepsze grzanki wychodzą z takiego chleba, co go nikt już nie chciał. Bierzesz wtedy taką kromeczkę albo od razu dwie. Chropowatą powierzchnię smarujesz od brzeżku do brzeżku masłem, na wierzch kładziesz, co tam tylko zechcesz: gruby plaster cebuli, paprykę, grzyba czy pomidora. Na to wszystko kładziesz starty żółty ser. Ile lubisz. I teraz uwaga- to tajemnica dobrej grzanki: wstawiasz do gorącego pieca: 180-200 stopni. Wszystko się pięknie piecze a skórka chleba jest dobrze chrupiąca. Nie bądź brudaskiem! Poślinionym palcem zbierasz okruszki ze stołu i od razu palec oblizujesz. Na samą myśl – cieknie ślinka. Potrzeba grzanek, zwłaszcza z dużą ilością cebuli, jest ogromna. Cebula pod wpływem gorąca pieca robi się wyjątkowo mięciutka. Słodycz pieczonej rozpływa na języku. Ciągnie ser albo, kiedy dłużej pieczesz – robisz go jako chrupiący – jak lubisz. Posilasz samym aromatem cebuli. Miękkość środka chleba i chrupiąca skórka- rozkosz języka. Jeszcze dla kontrastu, kapkę pikanterii – sosu z ostrej papryczki kropelki dwie na wierzch. Kubek kawy, grzanka i jesteś w raju. No, czasami coś jeszcze poprawia humor…
Tego ranka Agata nie czuła głodu. Ale i nie byłby to głód na grzanki.

Czytaj dalej —>


NIEPROSZONY GOŚĆ (cz.1)

Autor: Iwona

klatka_1Iwona stanęła jak wryta w progu swego mieszkania. Patrzyła na nieznajomego, młodego mężczyznę, który zamiast „dzień dobry” wywalił na nią wiadro pretensji.

         – Co ty wyprawiasz? Naprawdę nie dało się już gorzej wybrać? Tylu inteligentnych facetów chciałby mieć taką dziewczynę, a ty wybierasz jakiegoś wymuskanego lalusia z drogim samochodem? Co to w ogóle ma być? Zawsze podejmowałaś mądre decyzje… – chłopak nagle ściszył głos i opuścił ręce w geście bezradności. – Ale co ja mówię, przecież to tak naprawdę nie TY podejmujesz te decyzje.

         Iwona zszokowana patrzyła tępo na przybysza. Nie rozumiała, o co mu właściwie chodzi, ani dlaczego mówi do niej per „ty”. Widziała go pierwszy raz na oczy.
Czytaj dalej —>

 


***

Autor: Krzysia

filizanka– Chcesz się ze mną kochać?
Spojrzał nieco zaskoczony.
– Chcesz?
– No wiesz…
– No właśnie, że nie wiem.

Tak mogłoby wyglądać to spotkanie. Tak mogło, ale nie wyglądało. Zamiast tego była herbatka, opowiadania o podróżach, grzeczny uśmiech. Nigdy nie wiedziała, po co się spotykają. Od czasu do czasu udają znajomych. Po co?

Czytaj dalej —>

2 odpowiedzi na „Opowiadania”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.