Zaufanie (cz. 3.)
“Postawił oszronioną puszkę na stole.
– Przyda ci się coś na odstresowanie.
– Dzięki, nie trzeba. – Ledwo spojrzała na zimne piwo.
– A ja chętnie ochłonę. – Wziął puszkę i zaczepił paznokciem za zawleczkę. – Nie masz nic przeciwko? Wiesz, nie przywykłem do wykonywania anonimowych telefonów na pogotowie z jednorazowych numerów.
Kiedy otworzył napój, spojrzała na niego z obrzydzeniem. Wypił mały łyk, czekając na jej reakcję.
– Ja też nie. – Wbiła wzrok w blat stołu. – Naprawdę nie możesz sobie darować? – powiedziała z wyrzutem.”