Nie wykryło AdBlocka. Dziękujemy za wsparcie naszej twórczości.
Nowe komentarze
Archiwum
Kwiecień 2017
P W Ś C P S N
« Mar    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
Reklama

Cień księżyca

cien-ksiezycaMógł patrzeć na nią tylko kilka razy w miesiącu. Odkąd ujrzał ją pierwszy raz, noce bez niej były katorgą . Dłużyły się bardziej, niż cienie rzucane tuż przed zachodem.

Dlaczego ona? To pytanie rozpamiętywał na tysiące sposobów w te noce, gdy jego twarz skrywał cień. Spośród tylu miliardów ludzi widzianych z góry, właśnie ona przykuła jego wzrok. Piękna, jasna skóra nabierała blasku, gdy patrzył na nią. Niewielkie wzgórki piersi rzucały wtedy cień. Bawił się obserwując, jak przesuwają się z czasem. Nocny zegar księżycowy. Centymetry kwadratowe mroku wędrujące z porą nocy. Gdy zjawiał się, były skierowane lekko w kierunku brzucha, wolno okręcając się docierały w pobliże głowy. Jakby ostatnim jego spojrzeniem docierały w pobliże ust, chcąc dosięgnąć jej warg tak, jak on. Ostatni promień rzucony na jej twarz. Utrwalał wtedy sobie każdy, najmniejszy fragment jej oblicza. Lekko uniesiony kącik ust, delikatne płatki nosa. I ten mały, zagubiony w bruździe
między ustami a policzkiem brązowy pieprzyk.

Fascynowały go lekkie zmarszczki wokół oczu. Musiała dużo uśmiechać się w dzień, skoro pozostały ślady. Chciał chociaż raz zobaczyć, jak śmieje się kierując twarz w jego stronę. Byłoby lżej iść dalej, obejmując ją spojrzeniem, ostatni raz, powędrować dalej przez świat. Wytłoczyłby ten widok w swoich oczach, by odbijał się na wszystkich dachach w dole. Wytrawiłby go tak, by ciemne połacie lasów układały się w ten ukochany kontur. Refleksy
jezior, mórz i oceanów połyskiwałyby jej uniesionym kącikiem ust. Każda niewielka fala rzucałaby cień. Miękki kontur jej piersi…

Queen of Ice

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.