Dziura
“Dziura robiła się coraz większa. Z każdym ruchem nitki trzeszczały i pękały, odsłaniając kolejne centymetry ciała. Zastanawiała się, co ją podkusiło, żeby kupić spodnie w lombardzie. Ale fajne były, rasowe gumki, w starym dobrym metalowym stylu, a nie jakieś tam pseudo-modne rurki dla chuderlaków.
Z komórki rozległy się dźwięki nowej piosenki, którą bardzo lubiła, i się lekko zakołysała.”